2e haalt twee cruciale matchpunten binnen!

Afgelopen donderdag speelde het 2e een belangrijke kraker tegen een mededegradatie kandidaat in 1b, en deze werd ternauwernood gewonnen. Tegen Haeghe Ooievaar werd het 4,5-3,5.

Soms zit het mee en soms zit het tegen. Niets is minder waar, en nu erg toepasselijk voor Botwinnik 2. Na een geweldig seizoen vorig jaar, zal het u misschien niet ontgaan zijn dat van het 2e tot dusver nog geen verslagen zijn verschenen. Nee, dat klopt, en de toon daarvoor werd gezet in de eerste wedstrijd. We verloren eigenlijk volledig onnodig met 4,5-3,5 van SHTV3. De komende wedstrijden verloren we ook, geen kans tegen DSC5 (1,5-6,5) en nipt van Promotie 3 (4,5-3,5) waardoor we voor de feestdagenstop met 0/3 een moeilijk seizoen tegemoet gingen. Eigenlijk had ik geen zin van drie verloren wedstrijden verslag te doen: afgelopen donderdag moest er gewoon gewonnen worden en dan zou ik iets schrijven. Hoe weet ik eigenlijk nog steeds niet, maar dat lukte.

Arno vd Lubben viel in voor Dick: Dick heeft aangegeven een schaakpauze in te lassen na een mindere start en hiervoor begrip. Voor de rest waren we compleet, maar iets geschoven werd er wel. Ik zette mezelf op 1 tegen Henk van Huizen (1953): dit was met een duidelijke reden, ik dans op dit moment heen en weer qua sterkte. Intern speel ik de meeste interessante partijen, extern blunder ik twee keer weg, dus besloot dan maar als wild card op te treden. De routiniers Max en Peter op 2 en 3, en ik verwachtte eigenlijk gemiddeld iets mindere tegenstand op de onderste vijf borden, maar dat viel nog tegen.

Het eerste resultaat kwam er van 1b topscoorder Max (2) (en ook leuk dat die overwinning ergens tot leidt): hij won een cruciale pion in de opening en de afwikkeling zag er makkelijker uit dan het misschien daadwerkelijk was, maar hij is geen moment in de problemen gekomen, 1-0. Helaas werd de stand snel gelijk getrokken: Gerard (6) moet zijn draai nog even vinden, want tegen Andre Wagner ging een pion verloren en de stelling volgde snel. 1-1. Bob (7), een keer met zwart, speelde een ijzersterke partij waarbij de tegenstander niet werd losgelaten en dit leidde tot een soevereine overwinning. 2-1. Peter (3) vocht vanaf het begin tegen een lastige pion achterstand. Naar mijn idee had hij het ook kunnen keepen, maar hij besloot te compliceren wat uiteindelijk het tegenovergestelde effect had. 2-2. Vanaf hier werd het allemaal een stuk onduidelijker.

Bert (4) stond wel goed in een gambiet, maar beetje bij beetje werd het positioneel voordeel opgeheven. Arno L (8) stond ook goed maar moest met een goed plan komen om door te drukken. Merlijn (5) stond erg onduidelijk maar naar eigen zeggen beter en bij mij (1) was het weer is een zootje wat nog boven water bleef (geanalyseerd heb ik het nog niet maar weet niet of ik dat wil, het kan ook best zijn dat zwart ok stond maar zo voelde het niet).

Merlijn (5) haalde een verassende en verlossende 1 binnen. De tegenstander had schijnbaar een aanval over de h-lijn toegestaan en dat kostte te veel. 3-2. Nu begon het psychologische schouwspel: met nog ieder +2 minuten besloot ik remise aan te bieden. Persoonlijk wist ik wat de tussenstand was, en vanuit mijn ooghoek zag ik dat Bert alles gerepareerd had en minimaal remise had (ongelijke lopers met een pion meer). Van Max kreeg ik een ok, dus Arno stond waarschijnlijk nog steeds beter. De tegenstanders waren een stuk onduidelijker over de wedstrijduitkomst: het eerste remiseaanbod werd afgeslagen toen ik aan de andere kant van de tafel hoorde "het kan", waarna ik besloot de meest logische zet te doen en weer remise aan te bieden, wat werd aangenomen. 3,5-2,5.

Om nu te zeggen dat de laatste tien minuten minder stressen waren, nee. Arno (8) mistte met grote tijdnood voor beiden spelers een tactische grap wat het voordeel oploste maar het was minimaal remise. Op dit moment gaf ik aan dat hij remise mocht nemen wat hij pardoes in zijn tijd aanbood. De tegenstander was schijnbaar al blij genoeg om onder de druk uit te komen en nam het per direct aan, 4-3. Nu was het bericht aan Bert duidelijk: matchpunt binnen halen. Toen ik aangaf dat remise moest, deed hij een loperzet en bood remise aan. De tegenstander zag voor zichzelf in een minder eindspel geen winstvarianten en besloot de wedstrijd te beslissen. 4,5-3,5.

De eerste zeer belangrijke stap is gezet: we staan nu in zowel matchpunten als bordpunten gelijk met SHTV3 en Haeghe Ooievaar. Die moeten nog tegen elkaar, wat zowel een nadeel als voordeel kan zijn. Wij hebben nog een wild card tegen Rijswijk 2 (wat op basis van rating een lastige wedstrijd is), maar tegen Wassenaar en HSV liggen er in principe kansen. Als we nog een wedstrijd pakken (of twee 4-4) moeten we er ruimschoots zijn. Doen we dat niet, ligt het misschien wel aan de bordpunten. Tijd zal het leren.