KNSB1: Het Pepermuntje

Een pepermuntje. Zakelijk, niet geheel spectaculair, maar altijd prima. Dit zelfde geldt voor de overwinning van K1 op Erasmus. Op papier waren we beter en dit konden we uiteindelijk ook naar een mooie overwinning omzetten. Hierdoor staan we nu netjes in de middenmoot van onze poule.

Door wat afzeggingen in het eerste gedeelte van het seizoen, hebben we een konijn uit de hoge hoed weten te trekken. Oud bekende Maurice Manoch kwam laatst even langs op de clubavond en heeft zich laten porren om mee te spelen in de KNSB competitie. Hij mocht meteen opdraven tegen Erasmus en deed dit met een 100% score en een interessante partij. Na 10 zetten stond de koning van de tegenstander op f3, wat toch merkwaardig is. Maurice hield druk op de stelling, nam een gratis pion aan van zijn tegenstander, ging nog even door het oog van de naald, maar kon uiteindelijk door stukverlies van zijn tegenstander de partij volledig naar zich toe trekken.

Dit alles gebeurde allemaal nadat Davin al de punten gedeeld had. Al snel was er op dit bord een eindspel te zien. Daarin stonden de pionnen van Davin wat minder, maar wist hij een paar zetten later door een dubbele aanval een pion te winnen. Helaas ging deze ook weer snel verloren door die mindere pionnenstructuur. Remise was het resultaat.

Ondertussen zag het er rooskleurig uit. Op de hoogste twee borden hadden we een groot ratingverschil, daar moest gewonnen worden. De rest hoefde dan in totaal nog maar 1 punt binnen te harken, dat moest wel te doen zijn. Het eerste gedeelte van dat plan kwam vanuit mijzelf. In de opening kwam ik via een trucje op een pion voorsprong. Dit gaf ik niet meer uit handen en richting het eindspel kwam er nog een kwaliteit bij. Niks aan op te merken.

Thom voldeed het tweede gedeelte. Hij speelde een echte Thom opening. Dat betekend: Thom ruilt geen stukken en houdt de stelling de hele tijd onder spanning. Dit resulteerde in een complexe stelling, weinig tijd voor de tegenstander, een klein foutje gevolgd door een snelle afronding van Thom.

Nu moest dat puntje nog binnen komen. Max bracht ons alvast halverwege. Hij kwam, in mijn ogen, nooit echt lekker in de partij. Wist op het einde wel druk te geven op de koningsvleugel, maar moest uiteindelijk veel stukken ruilen om zelf niet onder druk te komen. Een remise was op dat moment een prima resultaat.

Toen duurde het nog erg lang voordat de 2 matchpunten binnen waren, maar het zat er al wel heel lang aan te komen. Stefan zit niet in de schaakvorm van zijn leven en ook in deze partij kwam hij niet geweldig uit de opening. Vanuit een complexe stelling begon hij wel de juiste zetten te vinden en moest nu de tegenstander oppassen voor onder andere vrijpionnen. Een gunstiger eindspel volgde, wat Stefan minimaal remise kon houden door wat stukken af te ruilen. Via een combinatie leek hij de winst te pakken, maar een verkeerd staande koning gaf een kans aan tussenschaakjes. Dit gaf de tegenstander van Stefan de tempo die hij nodig had. Remise, de team captain pakte de matchpunten!

Snel daarna werd het ook remise op het bord van Erik. Hij kwam prima uit de opening en wist in het middenspel een kwaliteit te winnen. Dit gaf zijn tegenstander wel veel spel, het loperpaar en uiteindelijk ook een dubbelpion aan de kant van Erik. Omdat remise genoeg was en de lopers wel erg gevaarlijk werden, ruilde Erik zijn kwaliteit weer terug met een pionnetje bonus. Na lang geschuif werd de strijd aan beide kanten gestaakt.

Toen konden we gaan eten, is wat we een uur later konden zeggen omdat Wouter het nodig vond een dame eindspel uit te spelen met een vrijpion minder. Wouter leek heel lang remise te krijgen door eeuwig schaak, maar ergens in de berekeningen ging het fout. De tegenstander profiteerde en kreeg loon na werk. De pion ging voorzichtig van a6 naar a7 en uiteindelijk a8. Toen Wouter te horen kreeg dat de 50 zetten regel ook opnieuw in gaat na een pion zet. Gaf hij zich over.

 

De eerste punten zijn binnen en dat is een lekker gevoel. Op naar de volgende pot!