Het moeilijke pad van een voorzitster met een lage elo-rating

Per 3 augustus ben ik gepensioneerd. Eindelijk kan ik mij op het pad begeven van meer kennis verzamelen en mijn rating verhogen. Tot nu toe was er steeds het excuus van het werk, geen tijd etc. Je kent het vast wel.

Mijn gereedschap zijn om te beginnen de stappen 1, 2 en 3 van Van Wijgerden en Bruna.

Stefan Buchly heeft verleden seizoen geroepen, dat ik moet deelnemen aan zijn schaaklessen voor stap 4. Dan leer ik wat een plan is. Dat zal ik dus als de schaaklessen beginnen maar doen. Gelukkig heb ik zelf de proefexamens van de stappen plus de antwoorden. (Nee ik ga niet spieken). Het proefexamen van Stap 1 geeft een uitslag van een 9,5 ergens toch nog overheen gelezen, maar het valt niet tegen. Nu nog een partijtje spelen tegen Fritz in de laagste, vriendelijke modus. Tegenwoordig kan ik in die setting winnen van Fritz, althans 3 van de 4 keer. Doel is 9 van de 10 keer en dan het niveau verhogen. Ik heb ergens gelezen, dat je om ergens goed in te worden daar 10.000 uur aan moet besteden. Ik hoop maar, dat ik niet wordt ingehaald door Alzheimer of zo en misschien geeft een paar honderd uur toch een kleine verbetering in mijn spelniveau.

Nu ik dit verhaal heb geschreven kan ik er niet meer onderuit om ook echt te studeren. Jullie horen dus verder van mij en pas maar op volgend seizoen!