4 keer is scheepsrecht?

Begin dit seizoen begonnen we voor het eerst in een aantal jaar zonder kampioensambities aan het seizoen. Verloren finales tegen Woerden en Amsterdam West, samen met een deceptie tegen Philidor hadden onze verwachtingen getemperd. Daarnaast zaten ook Queer 1 en LSG 4 in onze poule, twee op papier een stuk sterkere teams. Het lot zorgde er echter wel voor dat wij pas in rondes 6 en 7 (later 5 en 6) tegen deze twee teams moesten, dus we zouden lang bovenin mee kunnen draaien.

Na 3 overwinningen en een gelijkspel kwamen wij als nummer twee aan voor de uitwedstrijd tegen Queer dat nog geen matchpunt had laten liggen. Na een zwaarbevochten 4-4 leken onze kampioensambities de prullenbak in te kunnen, Queer had immers LSG 4 al gehad en was op papier een stuk sterker dan alle andere teams in de competitie.

Groot was dan ook onze verbazing toen wij na de wedstrijd tegen LSG 4 (5-3 winst) hoorden dat de wedstrijd HWP Haarlem 5 – Queer spanned was en nog groter onze was verbazing toen de uitslag, een 4,5-3,5 overwinning voor Haarlem, online kwam. Zeker omdat ik een uur eerder nog met de teamleider van LSG had staan praten over het feit dat kampioen worden er voor geen van onze teams in zat. Maar zo bevond Botwinnik 2 zich voor de 4e keer in 4 seizoenen in een kampioenswedstrijd, winnen en we zijn kampioen. Hopen op een betere afloop ditmaal.

Op volle oorlogssterkte werd afgereisd naar Caïssa voor de inhaalwedstrijd om de titel veilig te stellen.

Johan op bord 5 kreeg al vrij snel een stelling waar, voor iemand die vooral over zijn eigen partij moest nadenken, geen touw aan vast te knopen was. Twee koningen in het centrum die allebei onder vuur lagen, en allemaal stukken op actieve maar kwetsbare velden. Uiteindelijk vond Johan de tijd om een inactieve toren op te halen. In de daaropvolgende aanvalspoging van de tegenstander combineerde Johan de vijandelijke dame van het bord.
1-0

Op bord 4 kwam Lourens met zwart prima uit de opening, maar na veel ruilen leek het toch uit te komen op een remise gelijk lopereindspel. Lourens had weliswaar de juiste loper, maar zijn tegenstander had een ondersteunde vrijpion. Na creatief ruilen kon de zwarte loper het vijandelijke kamp binnendringen, maar de pionnen waren moeilijk aan te vallen zonder promotie weg te geven. In de analyse werd een winnend plan voor zwart gevonden, maar achter het bord niet en werd er remise overeengekomen
1,5-0,5

Daarna was er tijdens mijn denktank ineens rumoer op bord 1, Jonse had weliswaar een kwaliteit verloren, maar was goed aan de weg aan het timmeren door middel van een koningsaanval. Echter was hij er na 39 zetten van overtuigd dat hij er 40 had gedaan en ging door zijn vlag. Daar was weinig op aan te merken toen dat aan het licht kwam.
1,5-1,5

Zelf zat ik op bord 3, hoewel ik zelf steeds beren op de weg zag, vond de Vis dat ik altijd prima compensatie had voor mijn geofferde pion. Zelfs toen ik een kwaliteit won en allemaal compensatie voor zwart zag, moest ik me kennelijk niet zo aanstellen. Het op het juiste moment teruggeven van de kwaliteit voor een gewonnen toreneindspel lukte mij wel, dat toreneindspel werd daarna ook, met iets meer moeite dan nodig, gewonnen.
2,5-1,5

Guido leek op bord 7 een stuk minder te staan en bood ook een keer remise aan toen hij een vesting had. Zijn tegenstander wilde logischerwijs doorspelen en weigerde. Echter was er objectief niet zoveel aan de hand, combineer dat met de continu juiste zetten die Guido deed en dan kan je je als zwart lelijk in de stelling verslikken. In het stukkeneindspel had zwart de loper van de witte pionnen, maar was er niet meer dan een pion te winnen. Guido’s paard daarentegen kon de onverdedigbare pionnen van zwart een voor een opsnoepen, waarna promotie onvermijdelijk was.
3,5-1,5

Indy won al vrij snel een kwaliteit tegen een pion en leek een compleet dominante stelling over te houden, echter verslikte hij zich lelijk in het eindspel toen hij een pion liet doorlopen en zijn toren moest geven. In het daaropvolgende eindspel dacht zijn tegenstander daarentegen iets te nonchalant even een pionnetje mee te snoepen waarop hij het stuk dat hij inmiddels voor stond gelijk weer kon inleveren. Op mijn aandringen bood Indy remise aan in het toren+2pionnen eindspel. Er werd nog even doorgespeeld, maar kort daarna werd remise overeengekomen.
4-2

Een goed oplettende lezer zal doorhebben dat wij op dit moment nog maar een half punt hadden voor promotie. Arno op bord 2 was zo’n oplettende lezer, en bood gelijk remise aan. Hij had in de opening een pion gewonnen, en ondanks wat ontwikkelingsfoutjes in het middenspel dat voordeel tot het eindspel vastgehouden. Zijn pionnen waren aan opmars bezig, maar zoals zo vaak in een wedstrijd telt alleen het 4,5e bordpunt. Zijn tegenstander zag geen reden om dit te weigeren aangezien de witte stelling op instorten stond.
4,5-2,5 Botwinnik 2 is kampioen!

Dat Wilco op bord 8 in het stukkeneindspel eerst een pion en daarna de partij verloor 4,5-3,5 mocht de pret niet drukken, na drie gefaalde pogingen was het nu eindelijk gelukt en mogen we ons op gaan maken voor de 4e klasse. Landstitel 2030/31 here we come!