Aaah, de KNSB-competitiedag. Voor sommigen een zaterdag als alle anderen, maar voor ons toch een klein schaakfeestje. Het team is gezellig, de speelzaal vertrouwd en een middag lang serieus schaken blijft simpelweg een van de leukste manieren om een weekend door te brengen. Op zaterdag 7 maart was het weer zover: thuis tegen DD2.

Voor de bezoekers uit Den Haag stond er veel op het spel. Zij bivakkeerden in de degradatiezone en hadden de matchpunten hard nodig. Maar ook voor ons was het menens: we stonden tweede en het woord kampioenskansen begon voorzichtig rond te zingen in de wandelgangen. Kortom, een wedstrijd met spanning aan beide kanten. We traden niet volledig aan, maar hadden een uitstekende invaller. Antal, een goede vriend van ondergetekende (Wouter), was helemaal uit het hoge noordoosten afgereisd om een potje mee te spelen. Om klokslag 13:00 gingen de klokken aan en begon de middag.

Zoals wel vaker was het Max op bord 1 die als eerste klaar was. Na minder dan een uur spelen was het meeste vuur al uit de stelling verdwenen. Beide spelers hadden hun stukken logisch ontwikkeld, maar niemand wist een concreet aanknopingspunt te vinden. Er werd nog even gekeken of er misschien ergens een klein voordeeltje zat, maar uiteindelijk bleek de waarheid simpel: remise. ½-½ en nog een lange middag te gaan.

Het eerste echte punt kwam van Erik op bord 8. Met wit kwam hij uitstekend uit de opening en al snel begon zijn tegenstander zich te verdedigen tegen een groeiende druk. Erik bleef rustig verbeteren en gaf zwart eigenlijk nergens de kans om te ontsnappen. Toen er uiteindelijk een geniepig tactisch motief op het bord verscheen, sloeg Erik toe: een combinatie leverde hem de dame op tegen wat materiaal. De rest was een kwestie van techniek. Niet veel later kon zwart de hand uitsteken en stond het 1½-½ voor Botwinnik.

Op bord 7 zat Stefan, een ware Botwinnik-veteraan die zonder morren vanuit Spijkenisse komt om gezellig mee te schaken. Met zwart kreeg hij zijn favoriete Leeuw op het bord. De opening verliep uitstekend: hij kreeg zelfs de open g-lijn tegen een gerokeerde koning. Het zag er allemaal veelbelovend uit, maar in het middenspel bleek de aanval toch niet direct beslissend. Er was veel druk, maar geen duidelijke winnende combinatie. Stefan bleef echter koel en bleef simpelweg goede zetten spelen. Langzaam maar zeker nam de druk toe, totdat de stelling van wit bezweek onder een fraaie koningsaanval. 2½-½ en een mooi punt.

Op bord 3 was het ondertussen… chaos. Extreem veel chaos. En dat kan natuurlijk maar één ding betekenen: Arno van der Lubben was aan het werk. In een Vienna-achtige opening volgde Arno lange tijd de theorie, maar vanaf het begin was het al een spektakelstuk voor de toeschouwers. Met een prettige stelling en een half uur meer op de klok leek alles onder controle. Totdat zijn tegenstander plots een paar nauwkeurige zetten vond. Opeens was Arno niet meer degene met tijdvoordeel – hij stond zelfs een half uur achter, en zijn stelling was ook nog eens minder geworden. Maar Arno zou Arno niet zijn als hij zich daar zomaar bij neerlegde. Met veel energie vocht hij zich terug in de partij. Toen uiteindelijk de stofwolken optrokken, bleek zijn loper een venijnige penning op een toren te hebben gezet. Wit kon meteen opgeven. 3½-½ voor het thuisteam.

De debutant van de dag, Antal, nam plaats op bord 5 en kreeg meteen de sterkste speler van DD tegenover zich, met een rating van 2146. Geen makkelijke introductie dus. Antal koos voor een rustige Reti-opzet, een systeem dat hij door en door kent. Dat was ook te zien: hij manoeuvreerde soepel door de opening en kwam richting middenspel zelfs duidelijk beter te staan. Zijn stukken werkten prachtig samen en een gunstig eindspel leek in aantocht. Helaas begon de tijd te tikken. In tijdnood werd er iets te snel afgeruild met Dxd3 en daarmee verdween een groot deel van het voordeel. Met een extra pion in een toreneindspel probeerde Antal het nog, maar winst zat er niet meer in. Toch een prima debuut en een belangrijke remise: 4-1 en we stonden op matchpoint.

Die matchpoint liet echter nog even op zich wachten, want op bord 6 moest Yde helaas capituleren. Hij kwam eigenlijk prima uit de opening, maar zijn tegenstander wist een bijzonder sterk paard op d5 te nestelen tegenover een geïsoleerde pion. Yde bleef vechten en knokte zich in het eindspel zelfs weer enigszins terug, maar zwart speelde het slim. Uiteindelijk verscheen er een vrijpion die simpelweg niet meer te stoppen was. 4-2, en daarmee waren alleen Rogier en ondergetekende nog bezig. Wie zou de matchpunten binnenhalen?

Dat bleek Rogier te worden. Op bord 2 speelde hij tegen het toptalent van DD2, dat op dat moment maar liefst 5½ uit 6 had gescoord in de KNSB-competitie. Na een evenwichtige opening wist Rogier een vrijpion op de a-lijn te creëren. Dat pionnetje begon al snel te marcheren en bereikte de zevende rij. Het leek nog alsof zwart alles kon blijven dekken, en inderdaad: de pion werd uiteindelijk geslagen. Maar dat bleek vergiftigd. Met een heerlijke combinatie won Rogier een vol stuk en daarmee was ook de wedstrijd beslist. 5-2 en de matchpunten waren binnen.

Toen was alleen ondergetekende nog bezig op bord 4. En eerlijk gezegd: ik heb nog steeds geen idee wat me bezielde. Ik speelde een opening die ik nog nooit eerder had gespeeld en na drie zetten was ik al uit de theorie. Op zet acht besloot ik daarom maar een pion te offeren om de boel wat chaotischer te maken – duidelijk geïnspireerd door Arno op het bord naast me. Mijn tegenstander nam de pion gretig aan, maar kwam daardoor wel wat gedrukt te staan met mijn koning nog in het midden. Toen hij me ook nog een gratis pion op f5 gaf, begon mijn stelling ineens erg prettig te worden. Even later won ik een pion terug, werden er stukken afgeruild en ontstond er een complex dame-eindspel. Daar wist ik uiteindelijk een vrijpion door te drukken die beslissend bleek. 6-2 en daarmee een mooie overwinning voor Botwinnik. Extra complimenten voor mijn sympathieke tegenstander, die na afloop nog gezellig bleef napraten terwijl wij als laatsten de speelzaal verlieten.

Doordat Rijswijk 4-4 speelde, zijn onze kansen in de poule nog wat mooier geworden. We staan nu één matchpunt achter op SHTV, dat won van Schaakmat Westland, en dus ligt alles nog open. Op 28 maart reizen we af naar Delft voor de wedstrijd tegen DSC 2. Het recept is simpel: blijven winnen, blijven genieten van het spelletje… en dan zien we vanzelf hoe ver we komen. Misschien mogen we dan wel echt gaan dromen van een kampioenschap.