Promotie aspiraties BW-3 ...'destroyed'

Vol goede moed vertrok donderdag 9 november het 8-tal van BW-3 naar Rijswijk waar we moesten aantreden tegen ‘Novelty Destroyers’, een team dat is samengesteld uit expats die werken voor de EPO (European Patent Office).
Om daar als ‘vreemde bezoeker’ binnen te komen moesten er eerst wat procedures gevolgd worden. Zo moest er een namenlijst van al onze spelers vooraf worden gemaild en krijgt iedereen, na de ter plekke verplichte legitimatie, een toegangspasje uitgereikt.

Derk Dekker, de oprichter van ‘Novelty Destroyers’, had dit proces allemaal ruim van te voren duidelijk aan de teamleider gemeld waarna ik op mijn beurt alle spelers van BW-3 tijdig heb geïnformeerd. Tot zover liep alles volgens plan. We traden wel aan met twee invallers omdat Dave, onze 1e- bord speler, was verhinderd en Piet Hanemaaijer bij zijn dochter wilde zijn wegens een op 9 november uitgerekende bevalling! Terecht gaf Piet aan, dat hij dit ‘opa-evenement’ voor geen goud wilde missen waarna ook voor hem naar een invaller moest worden gezocht. Gelukkig waren Harmen Bijster en Arno van der Lubben bereid ons team te complementeren. Hartelijk dank beide heren !

Toen om 19.45 de klokken in werking werden gesteld koesterden Han en ik nog enige hoop op een snel punt omdat onze tegenstanders nog niet waren opgekomen. Mijn tegenstander had het blijkbaar niet helemaal goed begrepen want die bleek naar onze eigen speellocatie te zijn afgereisd. Ik had dus wat extra tijd om naar de openingen- en het vroege middenspel van de inmiddels aangevangen borden te kijken. Wat mij vooral opviel was dat onze tegenstanders sterk waren in het positiespel aangezien de onzen weliswaar ferm ten strijde trokken maar dat die her en der vrij eenvoudig werden gepareerd.

Inmiddels waren om 20.30 de 2 nog ontbrekende tegenstanders gearriveerd en konden ook die krachtmetingen op de 64 velden beginnen. Zelf maakte ik het mijn tegenstander na een zet of 8 wel heel gemakkelijk door hem zonder compensatie een pion cadeau te doen. Hierna werd het voor mij secuur verdedigen. Arno toverde een ingewikkelde stelling op het bord en Harmen kreeg een aanval over zich heen maar wist dit in 1e instantie goed te pareren. Marc op bord 6 kreeg licht voordeel maar Harmen was helaas toch de eerste die vrij onverwacht moest opgeven. Een vervaarlijke dreiging had hij volledig overzien waarna de partij, via een door zijn tegenstander mooi geplaatst offer, het ‘mat in 1’ beslechtte.

Ook Otto ging helaas de Boot in. Hij dacht door stukwinst zijn tegenstander een flink oor aan te naaien maar werd zelf geslachtofferd door eenzelfde stuk in te leveren wat snel tot verlies leidde. Willem (wit) op bord 1 moest het opnemen tegen Derk Dekker met een elo van 1924. De (hollandse) partij ging gelijk op tot aan zet 10 waarna Willem een kansrijke doorstoot naar d5 kreeg aangeboden maar die zet niet aandurfde omdat hij de consequenties daarvan niet geheel kon overzien. Helaas verviel wit daarna in het breien van zn eigen dwangbuis. Een groot deel van zn artillerie werd door een zeer vervelende penning op veld f3 volledig gegijzeld. Op de 29e zet kon wit, wegens dreiging van groot materiaalverlies, de witte vlag hijsen. Even later moest ook Bob capituleren (4-0).

De stelling bij Arno zag er nog steeds zeer gecompliceerd uit waarbij hij zijn tegenstander volledig in zijn greep leek te hebben. Het was inmiddels 22.45 uur en het was opvallend dat op het bord van Arno na 21 zetten nog geen enkel stukje hout in de doos was verdwenen. Marc intussen bouwde zijn voordeel uit en ik won mijn weggegeven pion weer terug en kreeg zelfs een beetje tegenspel. Zowel Arno als Han bevonden zich ondertussen in gruwelijke tijdnood. Han (met nog 2 minuten op de klok) stond zeer lange tijd een stuk vóór maar stuitte op taaie tegenstand verslikte zich zelfs in een vork met als gevolg stuk-teruggave en moest, in min of meer gelijke stelling, zeer tegen zijn zin, berusten in remise.

Arno zat in hetzelfde tijdnoodschuitje waardoor hij de juiste zetten niet meer kon vinden. Het ene na het andere voordeel ging verloren en zo ook de partij. Jammer maar helaas. In mijn partij ontstond er plotseling een situatie waarbij mijn tegenstander moest besluiten tot herhaling van zetten, anders ging hij mat, dus remise. Marc had 3 tegen 2 pionnen met ieder nog een toren op het bord. Beide spelers streden tot het uiterste voor de winst maar Marc kon de weg naar de zege in dit zeer lastige eindspel niet vinden. Pas na ruim 90 ! zetten werd hier de vrede getekend.

BW-3 leed een zware nederlaag van 6 ½ - 1 ½ . Wij kunnen onze aspiraties voor de titel wel weer een jaartje vergeten. De volgende wedstrijd is op 21 december. We kunnen er dan weer onbevangen tegenaan. Tenslotte heeft elk nadeel ook weer zo zijn voordeel !!

Arie Franke
Teamleider BW-3