KNSB2 kampioen na bewogen wedstrijd!

13 april 2019: K2 wint uiteindelijk het onderlinge duel met gedeelde eerste plaats RSR Ivoren Toren 2 met 4,5-3,5 en promoveert naar de 5e klasse KNSB. Het is inmiddels al weer anderhalve week geleden, maar wel de dag waarop Botwinnik zijn stempel heeft gedrukt in de nationale competitie. Zowel K1 als K2 werden (verdiend) kampioen, alhoewel bij het 2e de kampioenswedstrijd niet in ons voordeel was,want de spanning stond er op.

K1 en K2 hadden voorafgaand aan de wedstrijddag met elkaar te maken met betrekking tot invallers: in de week naar de dag toe had het 1e een invaller nodig. In elke andere ronde hadden we in goed overleg kunnen bepalen door te schuiven, maar voor de kampioenswedstrijd tegen de andere kanshebber wilde ik eigenlijk op volle sterkte gaan en wist ik ook dat de meesten van het team bij de wedstrijd van het 2e wilden zijn. Uiteindelijk kwamen Stefan en ik overeen dat opkomend jeugdspeler Jeroen mee zou gaan met K1: hij speelde een verdienstelijke partij (geen punten maar dat maakte uiteindelijk niet uit) en kon aanwezig zijn bij de winst van het 1e.

Wilco was verhinderd, waardoor ik met de gebruikelijke negen kon aantreden. Uiteraard was dat niet mogelijk, dus besloot ik in overleg Michael niet op te stellen: hij wilde wel langskomen omdat ook hij meerdere wedstrijden had meegedaan inclusief als matchsaver in de eerste ronde. Vind het zeer sportief om als niet-speler wel bij zo een wedstrijd langs te komen en de rest van de dag te blijven. Ongeveer 12:45 was iedereen aanwezig. Om iets over 13:00 startten de klokken, dit was na het amusante plaatsen van de spelers door zowel wedstrijdleider als RSR2 teamleider Paul Dekker. Om hier een beeld van te scheppen, we zaten in een bridgezaal met alle tafels los van elkaar, dus de 32 aanwezige spelers zaten welliswaar ongeveer op de juiste volgorde maar het was een interessante vertoning.

Voor de duidelijkheid, 4-4 was genoeg, we stonden in matchpunten gelijk en een bordpunt voor. Afijn, de wedstrijd. Die begon dramatisch met drie snelle verliezen en een relatief snelle winst, waardoor de druk van de kampioenswedstrijd voelbaar was. Dirk (7), de sterke bordduwer met wit, misrekende zich volledig na een sterke opening en gaf een stuk aan RSR topscoorder Qian Huang. In de haast gaf hij er nog een en nog geen half uur na aanvang stond het 0-1. Een offday, verder vergeten. Ondertussen had Gerard (6) ook niet zijn dag: de optie om een stuk te winnen in het middenspel werd gemist, het eindspel was minimaal gelijk en ging helaas toch verloren, 0-2. Lucas (8) speelde de opening minder tegen talentvolle jeugdspeler Joaquin Aarts. Dit repareerde hij prima met complicaties maar toen miste hij een winnende voortzetting. Uiteindelijk stuk tegen pion achter, dit werd een vol stuk tegen niets en toen was het gespeeld, 0-3. Als tegengas had Merlijn (3) blijkbaar op zet zeven gewoon de loper op c5 cadeau gekregen. Omdat dit zo niet logisch is heb ik dit gemist tot na Merlijn zijn winst. 1-3.

Met vier partijen klaar was het belangrijk even de balans op te maken. Inmiddels was Michael gearriveerd en toen hij binnen kwam leek het plots te keren. Ciro (5) stond gewonnen, Luuk (4) veel beter, Arno (1) iets beter en ikzelf (2) onduidelijk. Met de kennis op zak dat ikzelf misschien wel de sleutel zou kunnen zijn om het kampioenschap binnen te halen ging ik snel weer zitten om me op mijn partij te focusen. Ik besliste uiteindelijk wel het verloop van de wedstrijd: tot twee keer toe gooide ik mijn stelling in tegengestelde aanval volledig open. Het was complex maar mijn tegenstander had alleen de zetten hoeven omdraaien voor winst. Dit gebeurde niet, en plots kwam ik twee stukken voor. De aanval nam ik over en plots had ik zelf mat in twee. Zeker niet de partij om het meest trots op te zijn, maar in ieder geval speelde ik geen remise. 2-3. In de tussentijd stond Arno steeds beter, en ineens zag ik een duim omhoog gaan naast me: blijkbaar vond Paul zijn stelling niet meer speelbaar: 3-3.

Nu lag voor heel even alle druk bij Ciro, maar werd daarmee wel kampioenswinnaar: in een totaal gewonnen maar complexe stelling had hij zichzelf onder de twee minuten gebracht. Nu weet ik dat hij dit kan en hij maakte ook naar mijn inziens (naast het bord!) geen fouten. Hij won dame voor toren, zette zijn dame in de stelling en Siebe de Oude kon uiteindelijk mat niet meer voorkomen. Met 4-3 op zak konden voor heel even de handen de lucht in bij ondergetekende! Toen ben ik gaan melden aan Luuk dat hij "alles mocht doen waar hij zin in had". Dat stond los van het feit dat Luuk inmiddels compleet gewonnen stond en hij onder het mum van feestvieren (en een Feyenoord wedstrijd) remise aanbood. Dit werd aangenomen omdat het kampioenschap al gespeeld was, waardoor Luuk wel matchwinnaar werd. Eindstand 4,5-3,5.

Een bewogen seizoen met veel invallers en laaste moment afmeldingen eindigt met een bewogen wedstrijd. Het borrelen, de Griek en de kroeg achteraf waren de kers op de taart en zeer gezellig. Ik wil iedereen bedanken die zijn steentje heeft bijgedragen aan het hele seizoen: Wilco, Arno, Merlijn, Luuk, Gerard, Lucas als vaste spelers, Ciro en Dirk als zeer succesvolle vaste invallers en in zekere mate vaste spelers, Jo die eenmalig een winst binnen haalde en Mirna en Jeroen die in de eerste wedstrijd een van de drie(!) invallers waren. Als laatste Michael, die als vaste speler genoegen nam niet mee te doen in de kampioenswedstrijd en er wel de hele dag bij was.

5e klasse, we komen eraan!