Een zwaar bevochten gelijk spel !

Vrijdag 2 februari moest BW-3 tegen DCSV-1 aantreden in ''de Hofkerk" te Delft. Nou vind ik zelf de vrijdag niet echt de beste avond om te gaan schaken. Natuurlijk had ik die datum in de agenda genoteerd, maar voor alle zekerheid had ik ruim tevoren alle teamleden gemaild met de vraag of ze wel/niet konden spelen. Omdat Dave Eijsbroek en Bob de Jong andere afspraken bleken te hebben moest ik op zoek naar invallers. Gelukkig waren Frans Battes en Ike Tjin A Lien bereid om hun plaatsen in te nemen. Nogmaals hartelijk bedankt voor jullie inzet heren !

Kort verslag van de partijen:

Otto had ik dit keer op bord 1 geplaatst. Ik durfde dat wel aan omdat hij zich tijdens het TATA-steel toernooi goed warm had kunnen lopen en daar een mooie derde plaats had behaald. Hij trof als tegenstander R. ter Veen, de animator van DCSV. Overigens hadden alle spelers van DCSV een hogere rating dan ons team. Otto verkreeg al snel een gelijke stelling en bood rond de 20ste zet remise aan. Maar ter Veen had blijkbaar andere plannen en sloeg het aanbod gedecideerd af.

In mijn partij kreeg ik verrassend de ‘Orang Oetan’ (b4) voorgeschoteld. De lijfopening van onze teamgenoot Bob de Jong. Zelf had ik geen flauw idee op welke wijze je deze Poolse aap het beste kunt temmen. Ik moest dus geheel op mijn eigen intuitie afgaan met als gevolg dat mijn damevleugel al gauw tot een zorgenkindje werd gedegradeerd. Gelukkig kreeg ik na mijn korte rokade weer wat tegenspel door onder meer met mijn f-pion de vierde rij van de vijandelijke linie te infiltreren.

Piet kreeg in gelijke stelling een remise aanbod wat Piet na ruggespraak met mij accepteerde. Marc op bord 5 had het lastig, Han zat in de verdediging en bij Ike ging het gelijk op. Wel had Ike een half uur minder bedenk tijd omdat hij pas later kon aanschuiven na het geven van schaakles op een school. Frans op bord 8 had inmiddels 2 pionnen veroverd. Ook in mijn partij bood mijn tegenstander remise aan. Nadat ik had beoordeeld dat mijn dreigingen niet doorslaggevend waren, en in de wetenschap dat mijn tegenstander een 120 punten hogere rating had, heb ik het aanbod geaccepteerd. Ook bij Han werd na overleg tot remise besloten.

Willem gaf ons voor het eerst een voorsprong. Ik had hem in overleg, om tactische reden, op bord 6 geplaatst. Het ging hem dit keer, met zwart spelend, wel erg gemakkelijk af. Al op de 9e zet kon hij een belangrijke centrumpion incasseren en 10 zetten later ook nog stukwinst. Tegenstander Trommel probeerde nog via een wanhoopsoffensief het tij te keren, maar na een gedwongen afruil van al het zware geschut was er voor wit geen redden meer aan.

Marc kreeg het steeds lastiger maar Frans daarentegen bouwde zijn overwicht verder uit. Bij Otto werd uiteindelijk toch maar tot remise besloten wat gezien het ratingverschil als een knappe prestatie van Otto kan worden gezien. Marc moest helaas zijn partij opgeven, stand 3-3. Ike en Frans, onze twee invallers, waren nog bezig. Frans duidelijk beter qua stelling en in tijd. Ike gelijk maar achter in tijd. Op beide borden ging het er stevig aan toe. Ike verloor 2 pionnen maar had dreiging door te promoveren. Bij Frans viel als eerste de beslissing. Zijn tegenstander ging in voor hem verloren stelling door zijn vlag (3-4). Helaas lukte het Ike, mede onder de druk van de klok, helaas niet om een pion te laten promoveren en moest berusten in opgave.
Eindstand 4-4 tegen een op papier sterker team. Geen slecht resultaat van BW-3!!

Volgende (thuis) wedstrijd is op donderdag 22 februari tegen Lierse-2.

Arie Franke
Teamleider BW-3