Is de droom van BW-3 nu al weer vervlogen ?

Donderdag 13 december kreeg BW-3 Pomar-2 op bezoek. Een week daarvoor had BW-2 nog gehakt gemaakt van Pomar-1 door hen met maar liefst 7-1 te verslaan! Dus had ik er een groot vertrouwen in, dat ons team de overwinning wel in de wacht zou slepen. We moesten aantreden met 2 invallers. Willem van Dalen, onze vaste invaller, verving Han Peluka en Lucas Albers verving Piet Hanemaaijer op bord 7. Om ca. 20.00 uur, na de openings toespraak van wedstrijdleider Rogier, werden de klokken aangezet.

De partijen …
Ik weet niet precies wat er met mij aan de hand was. Ik vermoed dat ik last had van onderschatting van mijn tegenstander. Ik had op de site van de HSB gelezen dat mijn mogelijke tegenstander 100 rating punten minder had. Ook zag ik op die site dat Lucas hem een paar weken daarvoor met BW-5 verslagen had. Geen probleem dus, dacht ik. Al na een uur kom ik Willem tegen die een afkeurend gebaar maakt, het blijkt helemaal niet goed te gaan in zijn partij. Na ruim anderhalf uur is mijn eigen partij al ten einde. Ik concludeer dat ik zelden zo slecht heb gespeeld en fout op fout heb gestapeld. Gelukkig wint, als pleister op de wonde, Lucas op fraaie wijze via stukwinst 1-1.

Erik Middelkoop op bord 8 heeft een gezonde pluspion en staat er dus op het oog best wel prettig voor. Ook Marc op bord 5 heeft een extra pion verschalkt en er lijkt ook bij hem geen vuiltje aan de lucht te zijn. Bij Otto op bord 4 is het nog onduidelijk. De stelling van Willem (zwart op 3) biedt al op de 18e zet inderdaad een afgrijselijke aanblik. Volgens eigen zeggen is ooit wetenschappelijk aangetoond, dat zwaar tafelen met als begeleidend glijmiddel het nuttigen van gegist druivensap (lees rode wijn), zeker op de 64 velden bepaald niet leidt tot een beoogd positief resultaat. Inderdaad, de door zwart in alle soorten en maten geproduceerde grafzetten, rechtstreeks afkomstig uit het gruwelkabinet van Caissa, zien ter plekke het levenslicht. Dit alles uiteraard tot grote vreugde van tegenstander Beekman (hoogste rating). Echter, met de moed der wanhoop slaagt zwart er zowaar nog in enig tegenspel te ontwikkelen, maar als Willem op de 44e zet ook nog een laatste strohalm naar een geforceerde remise op bijna kinderlijke wijze verprutst, is zijn nederlaag een voldongen feit.

Bob (op 2) verliest al na een paar zetten een belangrijke pion en krijgt vervolgens een zware aanval te verduren. De stelling van Eugene op bord 1 ziet er veelbelovend uit. Bob kan de aanval niet pareren en moet opgeven. Otto biedt na overleg met de teamleider remise aan. Na beraad binnen het Pomar-kamp wordt dit aanbod echter afgeslagen. De stand is inmiddels opgelopen naar 1-3. Eugene wint een paar pionnen en er is zelfs grote kans op promotie van één der ver opgerukte boertjes. Erik vraagt of hij remise mag aanbieden. Gezien de stand beslist de teamleider voor doorspelen. Voor het leven van Marc wordt gevreesd omdat hij in een situatie beland is waarbij hij niet alleen 2 stukken maar ook de partij dreigt te verliezen. Maar op een werkelijk glorieuze manier weet hij het gevaar af te wenden door zijn vrijpion te offeren en vervolgens ook nog de partij in winst om te zetten ! Knap gedaan Marc !
Otto staat ruim in tijd voor maar wel een pion achter. Hij probeert met de dame nog eeuwig schaak te forceren. Ook heeft hij wel 10 keer remise aangeboden. Het mag allemaal niet baten want hij gaat helaas mat! Eugene wint zijn partij door opgave omdat de voorspelde promotie niet meer te verhinderen is. Alleen Erik speelt nog. Hij is in vliegende tijdnood en ziet geen mogelijkheid om zijn iets betere stelling in winst om te zetten waarna de vrede wordt getekend … remise! De eindstand 3 ½ - 4 ½.

Een zeer teleurstellende uitslag voor de teamleider. Net als wijlen dr.Martin Luther King had ik een droom. Alleen ging de mijne over het BW-3 team dat dit seizoen kampioen zou worden. Helaas ziet het er naar uit, dat deze droom al na deze derde ronde is vervlogen !

Arie Franke
Teamleider BW-3