BW-3 had het zwaar tegen BW-5 !

Al gelijk vóór het begin van de 1e-externe wedstrijd van BW-3 dit seizoen, werden we geconfronteerd met een vreugdevolle verrassing ! Namelijk de toch wel onverwacht snelle herrijzenis van Thomas van Beekum, die in gezelschap van zijn vrouw de speelzaal was binnengetreden. Thomas, die een maand geleden was ontslagen uit het revalidatie-centrum, had zich juist deze avond voorgenomen om, na maandenlange afwezigheid, de clubsfeer weer eens met volle teugen op te snuiven maar vooral ook om zijn mede-clubgenoten de hand te kunnen drukken.

Natuurlijk kwam Thomas ook voor zijn zo geliefde pupillen. Ook zij waren stuk voor stuk enthousiast dat het weer zoveel beter met hem gaat. Het was mooi om te zien, dat dit weerzien een ieder duidelijk goed deed ! Ik weet zeker dat ik namens alle leden hier de hoop uitspreek dat het herstel, thuis in de vertrouwde omgeving, zich verder zal voortzetten. Thomas vertelde mij ook nog, dat hij zich heeft voorgenomen om zijn taak als leermeester voor de jongelingen binnen afzienbare tijd weer op te pakken. Nou Thomas !... dat vinden wij een prachtig streven en dat zal je zeker nog meer kracht geven om terug te komen!!

dan het duel tussen de BW-teams 3 en 5:

BW-3 moest aantreden met één invaller ivm een afmelding van Dave Eysbroek. Theo Witjens was gelukkig onmiddellijk bereid om in te vallen. Otto en Theo begonnen al direkt voortvarend met een vlotte winst op respectievelijk Bram Doeves en Eric Caspers (2-0).
Willem van Dalen kwam met wit op bord 4 tegen Monique Keuzenkamp met een experimentele Reti-opening op de proppen. Monique leek daar niet zichtbaar van onder de indruk en kreeg zelfs een krachtig initiatief in de schoot geworpen als gevolg van een miserabele witte damezet 9. Dc2. Wit moest vervolgens alle zeilen bijzetten om erger te voorkomen en kon niet anders dan lijdzaam wachten op een foutje van de tegenpartij. Dat foutje kwam dan ook op de 27e zet waarna zwart stukverlies niet meer kon vermijden. Monique bood nog lange tijd heftig verzet door te dreigen met een aantal geniepige paardvorkjes doch Willem liet zich niet meer in de luren leggen.(3-0)

Marc Verheugd op bord 6 kwam tegen Shiraz Alhasan een stuk achter en zat te kreunen en te steunen alsof z’n laatste levensuur was aangebroken. De gedachte deed zelfs de ronde of het uit preventieve overweging niet beter zou zijn om hem met spoed een dosis kalmeringspillen toe te dienen.
Zelf speelde ik tegen Frans Battes die door BW-5-captain Arent Modderman als invaller was opgeroepen. Frans speelde een hele degelijke partij en drukte me behoorlijk in de verdediging. Op bord 2 (Bob de Jong en Arent Modderman) hoorde ik een aantal keren remise-voorstellen over en weer gaan die echter even zo vaak weer werden afgeslagen. Uiteindelijk kon Bob het toch niet houden tegen een geheel ontketende Arent. (3-1)

Op bord 8 was er ook al veel gekreun en gezucht hoorbaar. De uitvoerend producent daarvan bleek nu Piet Hanemaaijer te zijn, die door een paar blunders al zijn voordeel tegen Mirna Roepers had verspeeld en uiteindelijk haar met de overwinning moest feliciteren (3-2). In mijn partij werd in een ingewikkelde stelling tot remise besloten. Bij Marc zag het er nog steeds somber uit, maar toen ik 2 minuten later weer keek waren de rollen volledig omgekeerd. De winst lag plots voor het grijpen waarna ook het kreunen en steunen op slag verstomde en Marc, weer geheel gezond en wel, de volle (team)-winst kon binnenhalen.
Nu was alleen de partij van Han Perluka tegen Rob Splint nog niet beslist. Rob stond een kwaliteit vóór maar Han had als ruime compensatie een aantal vervaarlijk oprukkende pionnen waarvan er één in de tijdnoodfase promoveerde waarna Rob het kon opgeven.

Al met al een zwaar bevochten overwinning van BW-3 op BW-5 (5,5 – 2,5). Arent heeft een goed team dat zich zeker zou moeten kunnen handhaven in de 3e klasse maar BW-3 gaat natuurlijk voor het kampioenschap!!

Arie Franke
teamleider BW-3